Тројцата неразделни пријатели, Јосиф, Кире и Јоско, заминаа во вечното почивалиште заедно. Нивната ненадејна смрт ја шокираше Струга. Граѓаните вчера попладне во километарски колони им одаваа почит на трагично починатите сограѓани кои беа погребани во исто време на Градските гробишта во Струга. Во градот владее траорна атмосфера. Во Струга овој 13-ти септември е Ден на жалост, а знамињата се на половина копјe. Тројцата настрадани беа видни граѓани, врвни стручњаци, спортисти, сопрузи, родители, пријатели. Д-р Јосиф се подготвувал за учество во воена мисија во Авганистан со контингент на АРМ, а некогашниот пливачки рекордер Кире не се откажувал од плановите за возобновување на струшкото пливање. Сите тие имаа уште многу планови и желби кои ќе останат неостварени, велат стружани кои се уште со неверување ги прераскажуваат информациите за големата несреќа. Бараат одговор, но и одговорност. Велат дека случајот треба да се расчисти до крај, но и конечно да се воведе ред во градот
Местото каде се случи трагичниот настан и вчера беше обезбедено од полицијата. Првичните информации од обдукцијата се дека смртта кај тројцата пријатели настанала како последица од акутен шок, кој најверојатно бил предизвикан од струен удар. Истрагата треба да открие дали тој бил предизвикан од неисправна инсталација на терасатана која седеле, или можеби од кабел од канделабра.
Со случајот ќе треба да се позанимаваат и инспекциските служби но и истражните органи. Градоначалникот Рамиз Мерко вели дека одредени објекти кај градската плажа немаат дозвола, но тоа било за поставување урбана опрема. За објектот каде се случи несреќата рече дека не знае кој го стопанисува и дека треба точно да се провери целата ситуација на терен. Најави дека тоа ќе го стори општинската инспекција и тоа уште денес.
Но, зошто денес, а зошто не вчера?-со право прашуваат граѓаните. Зошто секогаш кај нас се се’ прави отпосле? Зарем ништо не научивме од бројните несреќи на охридско – струшката ривиера во изминативе години. Од трагедијата со бродот „Илинден“, бројните несреќи со педалинки, глисери, скутери…. Зарем не опоменуваа секојдневните нарушувања на јавниот ред и мир, рекордниот број пријави за бучавост, хаосот на плажите, паркиралиштата, диво поставените шанкови и времени објекти? Каде биле (се) надлежните институции и инспекциите освен да кажуваат дека немаат надлежност за ова или она и да направат нешто. Или се неспособни, или или не сакаат да направат ништо, или се плашат! Ова последното е најверојатно, затоа што тоа е колективна одлика на современиот Македонец, чија иднина не ја загрозуваат конспиративни сили од надвор, туку менталната кочница вградена во генетскиот код која не му дава храброст да и погледне на вистината во очи, а решенијата на проблемите да ги побара во и околу себе.
Одговорност се разбира имаат и медиумите и тоа голема. Но дел од нив како и многу пати до сега повеќе сакаат да ја “освојуваат“ публиката со ексклузивна некрофилија и гнасни шпекулации за тоа како се случил настанот, а патем и не отишле да го проследат. Ова е време на изместени вредности и неморал, на уплашени интелектуалци, квази патриоти и лажни херои. Дали утре ќе биде пинаку зависи од нас самите и од нашата одговорност.
