Вечерва со почеток во 20:00 часот во Куќата на Уранија во Охрид изложба и промоција на „Едиција – монографија” на Таки Павловски, 55 години творештво 1966-2021.

Станува збор за Едиција на целокупно творештво од 55 години – 17 тома, на визуелен автор, досега не издадено во ваков обем и форма на тлото на Македонија, бивша Југославија-Балканските простори-Европа.

Ова е второ издание, дополнето на претходното: Едиција – Таки Павловски/50 години творештво 1967-2017/10 тома/ издадена во 2018 година.

Куратор е Емил Алексиев, лектор Ана Пановска, а преводот на англиски е на Зорица Теофилова, Игор Јанковски, Наташа Папазовска-Левкова и Билјана Николовска-Прлја.

Изложбата „Објекти-градби“ ќе опфати селектирани дела, дел никогаш неизложени, и истата ќе биде поставена за јавноста до 30 август.

Таки Павловски (1939 – 2023) оствари исклучителен значаен придонес во развојот на македонската (југословенска – Европа) ликовна уметност и култура. Во историјата на македонската ликовна уметност, Таки М. Павловски се дефинира како претставник на поколение на уметници што се појавува кон крајот на шеесеттите години од 20-тиот век во Македонија, поколение кое носи драматични промени во сфаќањето на уметноста и на светот воопшто. Нивната духовна презаситеност од дотогашните понирања во длабочините на апстракцијата, ќе ги насочи кон некои поинакви духовни одредишта. Павловски остави неизбришлив траг врз историјата на македонската ( југословенска) ликовна уметност, создавајќи дела кои се движат во дијапазон од апстрактен геометризам до лирска апстракција. За неговото творештво секогаш ќе се елаборира, бидејќи спаѓа во редот автори кои влијаат врз промените и ракурсот на современата уметност.

Академскиот сликар според своите творечки дострели, им припаѓа на најзначајните ликовни творци. Според своите творечки преокупации, според ликовната синтакса што за користи и според естетската позиција што jа брани, тој и припаѓа на генерацијата на уметници, во македонскиот ликовен простор, но и пошироко, кои влегоа во судир со проблемите на своето време, во судир со стварноста што ги опкружува. Неговиот вкупен творечки опус е одговор на визуелната агресија на опкружувањето транс мутирана во ликовната лабораторија на уметникот во длабоко, полно со чувства дело.

Огромен е неговиот придонес во подигањето на рамништето на визуелната култура во Македонија.

Тој им припаѓа на уметниците со нагласена индивизуелност и авторска еманципираност, што го изделува од неговите современици. Неговиот моќен творечки потенцијал се изразува секогаш на границата меѓу сетилната сензација и интелектуалниот ангажман.

Павловски уште на почетокот од својот творечки пат, навлегува длабоко во просторот на сликата воден од страста на откривањето на нови ликовни можности и повикот на една нова ликовна авантура. Овие истражувања се најчесто разбрани како вкрстување на разновидни стилско-поетички искуства: од апстрактниот геометризам, или од меката лирска апстракција, до искуствата од енформелот; елементи од ликовна транспозиција на стварноста во уметничкото дело; фрагменти од хроматска експлозија што остава траги врз платното; па се до неприкриен концептуален приод кон ликовното дело и настојување тоа де се вклопи во некоја серија или некој поширок ликовен контекст.

OhridNews